Tworzenie fiszek medycznych i naukowych

Zapisz źródło

Obok karty należy umieścić odnośnik i odpowiednią datę. Wytyczne, klasyfikacje i zalecane procedury mogą ulec zmianie. Zapamiętana odpowiedź jest tak wiarygodna, jak materiał, z którego pochodzi.

Zapisz, skąd pochodzi stwierdzenie, zanim zamienisz je w cel do zapamiętania. Wykład kursowy, wydanie podręcznika, protokół laboratoryjny lub artykuł badawczy mogą wykorzystywać różne definicje i założenia. Podaj wystarczającą ilość informacji, aby ponownie znaleźć odpowiedni fragment, np. tytuł i datę sekcji. Traktuj kartę jako pomoc naukową dla tego źródła, a nie jako niezależny organ. Jeśli źródła nie są zgodne, zidentyfikuj przyczynę, zamiast łączyć je w pewne, uniwersalne twierdzenie. Ma to szczególne znaczenie w przypadku informacji, które mogą się zmieniać lub zależeć od konkretnego ustawienia. Odniesienie do źródła umożliwia późniejszą korektę bez rekonstruowania powodu, dla którego pierwotnie napisałeś odpowiedź.

Uwzględnij populację

Normalny zakres lub zalecenia mogą zależeć od wieku, ustawienia, metody pomiaru lub innych warunków. Umieść niezbędny kwalifikator w znaku zachęty, zamiast zakładać go na podstawie sąsiedniego rozdziału.

Nazwij populację, system lub ustawienie eksperymentalne, gdy zmienia to znaczenie. Stwierdzenie o wyidealizowanym modelu nie jest automatycznie stwierdzeniem o każdym rzeczywistym organizmie lub pacjencie. Wyniku jednego warunku eksperymentalnego nie należy uogólniać tylko dlatego, że karta ma ograniczoną przestrzeń. Zachowaj kontekst kwalifikujący w szybkiej lub zasadniczej odpowiedzi, gdzie będzie widoczny podczas przeglądu. Jeśli porównywanych jest kilka kontekstów, utwórz osobne karty i ukierunkowany monit o porównanie. Celem jest zapamiętanie twierdzenia w nienaruszonym zakresie, a nie nauczenie się krótkiego wyrażenia, które wprowadza w błąd, gdy jest oddzielone od pierwotnego wyjaśnienia.

Zachowaj jednostki

Zapisz jednostki z ilościami i sprawdź przeliczenia. Liczba bez jednostek często nie jest pełną odpowiedzią. Odróżnij zakres referencyjny od progu diagnostycznego, jeśli robi to Twoje źródło.

Zachowaj jednostki przypisane każdej wartości liczbowej i zapisz konwencję zastosowaną w źródle. Nie konwertuj wartości z pamięci, a następnie nie przedstawiaj konwersji jako części oryginalnej instrukcji. Przeprowadź konwersję jawnie i sprawdź ją przed dodaniem jej do karty. Jeśli zakres zależy od metody lub źródła odniesienia, nazwij tę zależność, zamiast traktować zakres jako uniwersalny. Przydatna karta liczbowa może wymagać podania jednostki lub interpretacji oddzielnie od wartości. Pomaga to sprawdzić, czy rozumiesz, co jest mierzone, a nie tylko zapamiętuje sekwencję cyfr.

Oddzielny mechanizm i etykieta

Znajomość nazwy procesu nie oznacza zrozumienia jego mechanizmu. Utwórz osobne karty relacji, którą chcesz wyjaśnić, a następnie połącz je w działającym przykładzie.

Odróżnij nazywanie struktury lub procesu od wyjaśniania, jak to działa. Jedna karta może wymagać etykiety; inny może żądać związku przyczynowego pod określonym warunkiem. Jeśli umieścisz cały mechanizm za krótką etykietą, ocenianie stanie się niespójne, ponieważ niektóre recenzje pobierają tylko nazwę, podczas gdy inne wymagają kilku kroków. Zachowaj diagram lub pełniejsze wyjaśnienie w notatce towarzyszącej i używaj konkretnych podpowiedzi w przypadku ważnych linków. Następnie przetestuj cały mechanizm, wykonując osobne zadanie wyjaśniające. Pozwala to zachować wartość małych celów wycofania, nie sugerując, że pojedyncze etykiety wystarczą do zrozumienia złożonego systemu.

Skorzystaj z kart terminologicznych

Konstruktor słownictwa może uporządkować termin, znaczenie, przykład i rdzeń. Sprawdź, czy katalog główny obsługuje, a nie zniekształca bieżącą definicję. Unikaj wciskania każdego słowa naukowego w historię etymologiczną.

Jeśli chodzi o terminologię, podaj sens używany w kursie i konkretny przykład, który to ilustruje. Korzenie mogą wspierać pamięć, ale weryfikują rzeczywiste znaczenie, zamiast zgadywać na podstawie części słów. Odwrócone karty wymagają wystarczającego kontekstu, aby rozróżnić terminy z nakładającymi się definicjami. Jeśli termin ma zarówno znaczenie codzienne, jak i specjalistyczne, należy wyraźnie określić dziedzinę. Jeśli dokładna pisownia ma znaczenie, trzymaj cele wrażliwe na pisownię oddzielnie. Po zapoznaniu się z kartami użyj tego terminu w krótkim objaśnieniu materiału źródłowego. Kontrola stosowania może ujawnić nieporozumienie ukryte pod poprawną definicją przytoczoną w oryginalnym brzmieniu.

Skorzystaj z kart formuł

Uwzględnij zmienne, jednostki i założenia. Zachowaj czytelność zapisu matematycznego i przetestuj reprezentatywne obliczenia. Arkusz formuły powinien wspierać rozumowanie, a nie zakrywać warunki uzasadniające jego użycie.

W przypadku karty formuły zapisz równanie, definicje zmiennych, jednostki i warunki zastosowania. Skorzystaj z prostego, sprawdzonego przykładu, którego arytmetykę możesz sprawdzić niezależnie. Nie kopiuj przykładu liczbowego ze źródła bez sprawdzenia, jakich danych wejściowych i założeń używa. Jeśli wzór opisuje model, odróżnij przewidywanie modelu od obserwacji. Dodaj pytanie dotyczące wyboru z pytaniem, kiedy relacja byłaby odpowiednia, oraz pytanie o wyjątek, jeśli jest to przydatne. Karta powinna wspierać zrozumienie materiału kursu. Nie należy go traktować jako kalkulatora lub reguły decyzyjnej dla rzeczywistych działań klinicznych tylko dlatego, że zawiera znane wyrażenie naukowe.

Unikaj sformułowań absolutnych

Słowa takie jak zawsze i nigdy nie mogą wymazać ważnych wyjątków. Zachowaj kwalifikatory obecne w źródle. Jeśli odpowiedź okaże się długa, podziel cele uczenia się, zamiast usuwać warunki naukowe.

Kondensując wyjaśnienia, zwracaj uwagę na słowa takie jak zawsze, nigdy, tylko i wszystko. Mogą zamienić kwalifikowane twierdzenie w fałszywy absolut. Zachowaj niepewność i wyjątki, które są kluczowe dla znaczenia. Jeśli wyjątek ma drugorzędne znaczenie w stosunku do celu kursu, zapisz go w powiązanej notatce, zamiast po cichu usuwać go ze swojego zrozumienia. Monit porównania może ułatwić zapamiętanie typowego wyjątku. Przeczytaj skróconą rewers karty ze źródłem i zapytaj, czy doświadczony czytelnik wywnioskowałby ten sam zakres. Zwięzłość jest użyteczna tylko wtedy, gdy pozwala zachować rozróżnienie, którego próbujesz się nauczyć.

Audyt przed ponownym użyciem

Przejrzyj starsze karty, gdy zmienią się kursy lub referencje. Zaznacz niepewne pozycje do weryfikacji i unikaj dzielenia się nimi jako ustalonymi faktami. Oddziel praktyki stosowania i naukę pod nadzorem od zapamiętywania talii.

Przed ponownym użyciem starszej talii przejrzyj jej odniesienia, definicje, jednostki i określenia zakresu. Sprawdź, czy bieżący kurs wykorzystuje te same konwencje i czy jakiekolwiek twierdzenia zależne od źródła wymagają przeglądu. Oznacz niepewne karty w celu weryfikacji, zamiast udostępniać je jako ustalone fakty. Zachowaj przestarzały szablon i zarejestruj istotne poprawki, aby współpracownicy mogli zidentyfikować nieaktualne kopie. Podczas nauki odróżniaj błąd w karcie od błędu w przypomnieniu; w przeciwnym razie powtarzana praktyka może wzmocnić błędne stwierdzenie. Wiarygodna talia nauki jest utrzymywana dzięki kontroli źródeł i wyraźnym granicom, a karty służą raczej jako podpowiedzi do wiedzy, a nie substytut podstawowych dowodów.

Udostępniając poprawkę, podaj poprawiony sformułowanie i jego źródło, a nie tylko informuj, że karta jest błędna. Odbiorcy mogą następnie zweryfikować zmianę i zaktualizować własne kopie. Niepewne roszczenia należy przechowywać w widocznym miejscu do czasu ich sprawdzenia. Ta skromna praktyka redakcyjna jest szczególnie przydatna w taliach grupowych, gdzie wielokrotne kopiowanie może w przeciwnym razie sprawić, że nieuzasadnione stwierdzenie będzie wyglądało na ugruntowane.

Szablon planowania do kopiowania

Temat: Tworzenie kart przypomnień medycznych i naukowych
Źródło i data:
Co muszę przypomnieć lub zrobić:
Pierwsza próba bez notatek:
Błąd lub niepewność:
Źródło sprostowania i wsparcia:
Następna recenzja lub działanie:

Przykład wprowadzania dla kart referencyjnych Formuły:
F = m a :: F siła; m masa; przyspieszenie :: N; kg; m/s² :: Stała masa

Najczęstsze pytania